را در ايامى كه در تب دموى مذكور شد بدهند و بعد از روز دوازدهم ، قرص كافورى با سكنجبين و شيرهء تخم خرفه به دستورى كه در تب دموى مذكور شد به غايت مناسب است در اين تب . و تب دموى هرگاه تا روز شانزدهم عدم اشتها و خشونت زبان و شدت تب باقى باشد ، معلوم است كه هنوز ماده باقى است ، بايد كه در همان روز مسهلى به طريق مسهلات قبل بدهند و بعد از آن باز مبردات به دستور قبل بدهند تا تب رفع شود يا تخفيف كلى حاصل شود . و اگر در اين تب و تب دموى ماده متوجه دماغ شود كه علامت آن بيهوشى و هذيان و شدت صداع و بىخوابى است ، در روز مسهل طرف صبح آب انارين ، چهل مثقال با شير خشت ، ده مثقال ؛ آب كاسنى ، بيست مثقال ؛ بدهند ، با شيرهء تخم خيارين و شيرهء تخم كدو و تخم كاهو از هريك ، ده مثقال ؛ شيرهء تخم گشنيز ، يك مثقال ؛ با لعاب بزر قطونا و بهدانه و عرق بيد و كاسنى يا نيلوفر هريك باشد با شير خشت ، ده مثقال ؛ بنوشند . و مسهل را به طريق احتقان به عمل آورند به اين دستور : اول آب گرم با نيم مثقال نمك طعام و يك مثقال روغن بادام بريزند و بعد از آن عنب الثعلب ، تخم خطمى و خبّازى و بيخ كاسنى و بنفشه و نيلوفر و گل خطمى از هريك ، دو مثقال ؛ عناب و سپستان از هريك ، بيست دانه ؛ جوشانيده و صاف نموده ، ترنجبين و شير خشت و مغز فلوس از هريك ، ده مثقال ؛ روغن بادام ، چهار مثقال ؛ شيرهء جو مقشر ، ده مثقال ؛ اضافه نموده ، بار ديگر صاف نموده چهار قسمت نموده هر قسمت را يك دفعه بريزند . با آثار ميل ماده به دماغ چنان‌كه مذكور شد صندل سرخ و سفيد سوده را با قليلى گلاب و كافور و آب گشنيز و آب خيار و اندكى سركه در شيشه كرده ،